Wyprawa helikopterem nad wulkan z Reykjaviku

Reykjanes pozostawał uśpiony przez około osiemset lat, zanim obudził się w marcu 2021 roku. Od tego czasu półwysep był świadkiem serii erupcji szczelinowych — Geldingadalir w 2021, Meradalir w 2022, Litli-Hrutur w 2023 i dalszej aktywności bliżej Grindaviku. Każda z nich pozostawiła po sobie nowy grunt, a to właśnie ten nowy grunt jest celem lotów.

System Fagradalsfjall jest główną atrakcją. To grupa wzgórz z zagłębieniem pośrodku, a stożki, które zasilały erupcje, znajdują się w nim, a zastygła lawa spływa w dół szerokimi, pofałdowanymi jęzorami. Nie prowadzi tam żadna droga. Istniejące szlaki turystyczne zajmują dwie do trzech godzin w obie strony i są zamykane, gdy władze uznają, że gazy lub podłoże są niebezpieczne.

Wokół niego starsze pola rozciągają się aż po wybrzeże — szarozielone od mchu, gdzie lawa ma setki lat, i surowo czarne, gdzie jest młodsza. Po południowej stronie mijasz Błękitną Lagunę, która leży w tej samej lawie, oraz pobliską elektrownię geotermalną. W pogodny dzień cały półwysep czyta się jako jeden system, a nie ciąg parkingów, i to jest coś, czego nie kupisz na ziemi za żadną cenę.

Trzeba to powiedzieć wprost, bo wiele stron o tych wycieczkach tego unika. W dniu lotu może nie być żadnej erupcji. Sam opis operatora to potwierdza: erupcje to zjawisko naturalne, które może, ale nie musi być aktywne podczas Twojej wizyty, i nie ma gwarancji zobaczenia lawy.

Rezerwuj lot dla terenu, a nie dla poświaty. Kratery, pola lawy, zapadnięte tunele lawowe i linia, gdzie skała się zatrzymała, są tam każdego dnia w roku i robią wrażenie nawet w szary wtorek w listopadzie. Jeśli w czasie Twojego pobytu na Islandii coś wybucha, dowiesz się o tym przed rezerwacją, a loty będą trudniejsze do zdobycia.

Warto też znać drugą stronę medalu: podczas aktywnej erupcji ograniczenia lotnicze mogą całkowicie zamknąć przestrzeń powietrzną wokół miejsca zdarzenia. Aktywny wulkan nie gwarantuje bliższego widoku. Czasami gwarantuje coś dokładnie odwrotnego.

Jeśli najważniejsze są kratery: czterdziestominutowa wycieczka po Nowym Obszarze Wulkanicznym za 2 086 zł. To najtańsza opcja, by wzbić się tu w powietrze, cały lot spędza nad Reykjanes i jest zdecydowanie najczęściej recenzowaną wycieczką na tej stronie. Nie ląduje, co jest słuszną decyzją dla tego konkretnego krajobrazu — na surowym polu lawowym nie ma miejsca, w którym chciałoby się stać przez dziesięć minut.

Jeśli masz mało czasu: trzydziestopięciominutowy lot nad miejsce erupcji za 2 188 zł wylatuje, okrąża i wraca. Ma na razie bardzo mało recenzji, co jest raczej ostrzeżeniem o małej próbce niż sygnałem ostrzegawczym, a osoby, które nim leciały, oceniają go na 5.0.

Jeśli lecisz tylko raz w Islandii: Fire and Ice za 3 594 zł. Po drodze przecina obszar wulkaniczny, a następnie ląduje dwukrotnie — raz na lodowcu i raz na polu geotermalnym Hengill. Dostajesz kratery plus dwie rzeczy, których krótsze loty w ogóle nie mogą ci zapewnić.

Piesza wędrówka jest bezpłatna i naprawdę dobra. Oznakowane szlaki prowadzą do kraterów Fagradalsfjall z parkingów przy drodze Sudurstrandarvegur, a trasa w obie strony liczy mniej więcej siedem do dziewięciu kilometrów. Stojąc na krawędzi krateru, zyskujesz poczucie faktury i skali, którego nie da żaden lot.

Czego jednak nie da się zrobić z poziomu ziemi, to zobaczyć całego systemu. Pieszo widzisz jeden krater i lawę tuż wokół niego. Z powietrza widzisz cały półwysep naraz: sekwencję otworów erupcyjnych, kierunek każdego potoku lawy, starsze pola pod spodem. Osoby, które robią i jedno, i drugie, zwykle mówią, że lot wyjaśnił im to, po czym wcześniej chodzili.

Ważne są też różnice praktyczne. Szlaki bywają zamykane — z powodu gazów, pogody, stabilności gruntu — i to zamykane z krótkim wyprzedzeniem. Wędrówka zajmuje większość dnia, jeśli doliczyć dojazd i powrót. A islandzka pogoda na odsłoniętym polu lawowym w październiku to już osobny argument.

1. Loty startują z centrum miasta. Z lotniska Reykjavik Domestic, nie z Keflaviku. To około piętnastu minut pieszo od katedry.
2. Dwanaście minut i jesteś na miejscu. Półwysep Reykjanes zaczyna się niemal na skraju Reykjaviku, więc czterdziestominutowy lot w większości czasu spędza nad wulkanicznym terenem, a nie na dolecie do niego.
3. Niskie słońce robi zdjęcia. Płaskie południowe światło zabija relief na czarnym polu lawowym. Rezerwuj pierwszą godzinę albo, latem, ostatnią.
4. Podstawa chmur zmienia trasę. Jeśli jest nisko, pilot może lecieć wzdłuż wybrzeża zamiast nad krater. Lecisz dalej, ale widzisz coś innego.
5. Zdejmij okulary polaryzacyjne przed fotografowaniem przez szybę, inaczej każde ujęcie będzie miało tęczowe smugi.
6. Rezerwuj na początek wyjazdu. Odwołania z powodu pogody są tu na porządku dziennym, a odwołanie z pierwszego dnia można przenieść na trzeci.