Fagradalsfjall helikoptertocht

De uitbarstingen zijn gestopt; de grond die ze hebben gevormd, is gebleven. Waar je overheen vliegt, is een kom in de heuvels met een rij kraters in het midden en lava die zich in brede, gevouwen platen bergafwaarts heeft verspreid. De meest recente stromen zijn rauw zwart en volledig kaal. De oudere eromheen beginnen mos te krijgen, waardoor ze een grijsgroene kleur krijgen die op foto’s heel anders overkomt.

Vanuit de lucht kun je de volgorde aflezen: welke krater het eerst opende, in welke richting elke stroom liep, waar de ene over de andere heen gleed, en de strakke lijn aan de verste rand waar het gesteente simpelweg stopte. Die volgorde is wat je te voet echt moeilijk kunt zien, omdat je op de grond telkens binnen één stroom staat.

Op sommige plekken is het oppervlak ingestort tot lavatunnels, die van bovenaf als donkere kanalen door het veld lopen. Op een koude dag kun je stoom zien waar water nog steeds heet gesteente vindt. Dat is geen lava, en geen eerlijke pagina zou het als zodanig moeten beschrijven.

De wandeling is gratis en het is een echte ervaring. Gemarkeerde paden lopen vanaf de parkeerplaatsen aan de Suðurstrandarvegur; de rondwandeling is ongeveer zeven tot negen kilometer, en vanaf de rand van een krater krijg je een gevoel van textuur dat geen vlucht kan bieden. Het kost ook drie tot vijf uur plus de rit, en de paden worden vaak op korte termijn gesloten — vanwege vulkanisch gas, het weer of de stabiliteit van de grond.

De vlucht biedt het tegenovergestelde: geen textuur, wel structuur. Vijfendertig tot veertig minuten, geen wandelen, en het hele systeem in één keer overzichtelijk. Mensen die beide doen, zeggen vaak dat de vlucht verklaarde waar ze overheen hadden gelopen.

Wat de vlucht niet doet, is je dichterbij brengen tijdens een actieve uitbarsting. Luchtvaartbeperkingen rond een uitbarstende spleet kunnen vliegtuigen verder weg houden of volledig aan de grond houden, dus een actieve vulkaan is geen garantie voor een betere vlucht.